(1) Mnie, ojca, posłuchajcie, dzieci, i tak postępujcie, abyście były zbawione. (2) Albowiem Pan uczcił ojca przez dzieci, a prawa matki nad synami utwierdził. (3) Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, (4) a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. (5) Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy swej będzie wysłuchany. (6) Kto szanuje ojca, długo żyć będzie, a kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce: (7) jak panom służy tym, co go zrodzili. (8) Czynem i słowem czcij ojca swego, aby spoczęło na tobie jego błogosławieństwo. (9) Albowiem błogosławieństwo ojca podpiera domy dzieci, a przekleństwo matki wywraca fundamenty. (10) Nie przechwalaj się niesławą ojca, albowiem hańba ojca nie jest dla ciebie chwałą. (11) Chwała dla każdego człowieka płynie ze czci ojca, a matka w niesławie jest ujmą dla dzieci. (12) Synu, wspomagaj swego ojca w starości, nie zasmucaj go w jego życiu. (13) A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił. (14) Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie, w miejsce grzechów zamieszka u ciebie. (15) W dzień utrapienia wspomni się o tobie, jak szron w piękną pogodę, tak rozpłyną się twoje grzechy. (16) Kto porzuca ojca swego, jest jak bluźnierca, a przeklęty przez Pana, kto pobudza do gniewu swą matkę. (17) Synu, w sposób łagodny prowadź swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował. (18) O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana. (19p) Wielu jest wyniosłych i pysznych, lecz On objawia swe tajemnice cichym. (20) Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony. (21) Nie szukaj tego, co jest zbyt ciężkie, ani nie badaj tego, co jest zbyt trudne dla ciebie. (22) O tym rozmyślaj, co ci nakazane, bo rzeczy zakryte nie są ci potrzebne. (23) Nie trudź się niepotrzebnie nad tym, co siły twoje przechodzi - więcej, niż zniesie rozum ludzki, zostało ci objawione. (24) Wielu bowiem domysły ich w błąd wprowadziły i o złe przypuszczenia potknęły się ich rozumy. (25p) Nie mając źrenic, będziesz pozbawiony światła, nie mając udziału w mądrości nie chwal się nią. (26) Serce twarde na końcu dozna klęski, a miłujący niebezpieczeństwo w nim zginie. (27) Serce twarde obciąży się utrapieniami, a zuchwalec będzie dodawał grzech do grzechu. (28) Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie. (29) Serce rozumnego rozważa przypowieści, a ucho słuchacza jest pragnieniem mędrca. (30) Woda gasi płonący ogień, a jałmużna gładzi grzechy. (31) Kto dobrodziejstwami za dobrodziejstwa odpłaca, pamięta o przyszłości, a w chwili potknięcia się znajdzie podporę.
(Mądrość Syracha (w) 3:1-31)