(1) Kto jest miłosierny, pożycza bliźniemu, a kto wspomaga go swą ręką, wypełnia przykazania. (2) Pożycz bliźniemu, gdy jest w potrzebie, a także oddaj mu w swoim czasie; (3) dotrzymaj słowa, bądź godny jego zaufania, a zawsze znajdziesz to, czego będziesz potrzebował. (4) Wielu uważa pożyczkę za rzecz znalezioną i sprawia kłopot tym, którzy ich wspomogli. (5) Do czasu, zanim otrzyma, całuje jego ręce i o bogactwach bliźniego mówi cichym głosem; ale się ociąga, gdy przyjdzie pora zwrotu, i oddaje w zamian słowa niezadowolenia i na złe czasy się skarży. (6) Jeśli zaś zdoła, zwróci zaledwie połowę, i należy uważać to za rzecz znalezioną; a jeśli nie będzie mógł, pozbawi go pieniędzy, uczyni go sobie bez powodu wrogiem, odda mu przekleństwa i obelgi i zamiast czci, zapłaci mu zelżywością. (7) Wielu się więc powstrzymuje nie z powodu złego usposobienia, ale z obawy, by nie tracić na próżno. (8) Poza tym bądź dla biednego łaskawy i nie daj mu długo czekać na jałmużnę! (9) Zgodnie z przykazaniem przyjdź z pomocą biednemu i stosownie do jego potrzeby nie odsyłaj go z pustymi rękami! (10) Strać raczej pieniądze dla brata i przyjaciela, niżby miały zardzewieć, zmarnować się pod kamieniem. (11) Umieść skarb twój według przykazań Najwyższego, a korzystniejsze to będzie dla ciebie niż złoto. (12) Zamknij jałmużnę w spichlerzach twoich, a ona wybawi cię z każdego nieszczęścia. (13) Lepiej niż tarcza mocna, niżeli ciężka włócznia za ciebie walczyć będzie z wrogiem. (14) Człowiek dobry ręczyć będzie za bliźniego, i byłby bezwstydny, gdyby go odtrącił. (15) Nie zapominaj dobrodziejstw poręczyciela, dał bowiem życie swoje za ciebie. (16) Grzesznik za nic sobie ma dobrodziejstwa poręczyciela i bez wdzięczności w sercu odtrąca swego wybawcę. (17) Ręczenie zgubiło wielu uczciwych i wstrząsnęło nimi jak morska fala. (18) Ludzi możnych wypędziło z kraju, tak że zabłądzili między obce narody. (19) Grzesznik, który narzuca się z ręczeniem, goniąc za zyskiem, popadnie pod wyroki sądowe. (20) Pomagaj bliźniemu według swej możności, a uważaj na siebie, abyś i ty nie upadł. (21) Pierwsze potrzeby życia: woda, chleb, odzienie i dom, by osłonić nagość. (22) Lepsze jest życie biednego pod dachem z tarcic niż wspaniałe uczty u obcych. (23) Bądź zadowolony, czy masz mało czy dużo, a nie posłyszysz wymówek, że jesteś przybyszem. (24) Przykre to życie chodzić od domu do domu, a tam, gdzie mieszkasz jako obcy, ust nie otworzysz. (25) Choć przyjmiesz kogoś do stołu i dasz pić, bez otrzymania podzięki posłyszysz przykre słowa: (26) Chodź, przybyszu, przygotuj stół, a jeśli co masz w ręku, nakarm mnie! (27) Przybyszu, zrób miejsce godniejszemu, brat w gościnę przybył do mnie, potrzebuję mieszkania. (28) Ciężkie są dla człowieka rozumnego obelgi wierzyciela i wymawianie gościny.
(Mądrość Syracha (w) 29:1-28)