(1) Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły?
(2) Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi:
(3) Stargajmy Ich więzy i odrzućmy od siebie Ich pęta!
(4) Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa,
(5) a wtedy mówi do nich w swoim gniewie i w swej zapalczywości ich trwoży:
(6) Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej.
(7) Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem.
(8) Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi.
(9) Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz.
(10) A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi!
(11) Służcie Panu z bojaźnią
(12) i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.

(Ks.Psalmów 2:1-12)