(1) Człowiek, mimo upomnień uparty nagle dozna klęski - nie ma dla niego leku. (2) Gdy prawi przy władzy - cieszy się naród; naród wzdycha - gdy rządzi występny. (3) Kto mądrość kocha - ten ojca raduje, kto z nierządnicami przestaje, dobra roztrwoni. (4) Król państwo umacnia sprawiedliwością, niszczy je ten, kto podatkami uciska. (5) Kto schlebia kłamliwie bliźniemu, na nogi mu sidła zastawia. (6) W grzechu złego człowieka - pułapka, prawy raduje się, cieszy. (7) Uczciwy rozumie sprawę ubogich, występny nie ma zrozumienia. (8) Zuchwali miasto podniecą, a prawi gniew uspokoją. (9) Gdy mądry spiera się z głupim, ten krzyczy i śmieje się: nie ma pojednania. (10) Krwiożercy nienawidzą czystego, uczciwi o jego życie się troszczą. (11) Głupi ujawnia cały swój gniew, mądry go w końcu uśmierza. (12) Jeżeli władca zważa na kłamstwa, to wszyscy dworzanie nieprawi. (13) Spotyka się biedny z ciemięzcą, Pan obydwu oczy oświeca. (14) Król w rządach troskliwy o biednych tron swój umocni na zawsze. (15) Rózga i karcenie udziela mądrości; chłopiec pozostawiony sobie jest wstydem dla matki. (16) Gdy występni się mnożą, to i złości się mnożą, lecz prawi upadek ich ujrzą. (17) Karć syna: kłopotów ci to zaoszczędzi i pociechą twej duszy się stanie. (18) Gdy nie ma widzenia, naród się psuje, szczęśliwy, kto Prawa przestrzega. (19) Słowami nie poprawi się sługi, bo rozumie, a nie odpowiada. (20) Widziałeś człowieka gadatliwego? Więcej nadziei w głupim niż w takim. (21) Kto sługę rozpuści za młodu, ten w końcu z uporem się spotka. (22) Gniewliwy kłótnie wszczyna, zapalczywy mnoży grzechy. (23) Człowieka poniża jego pycha, pokorny zdobędzie uznanie. (24) Uczestnik kradzieży - wrogiem swej duszy, słysząc przekleństwa - nie wydaje. (25) Strach przed człowiekiem to sidło, kto ufa Panu, bezpieczny. (26) Wielu szuka względów u władcy, lecz Pan osądzi każdego. (27) Niegodziwiec jest wstrętny dla prawych, dla nieprawych wstrętny jest uczciwy.
(Ks.Przysłów 29:1-27)