En tala žś žaš, sem sęmir hinni heilnęmu kenningu.
2
Aldrašir menn skulu vera bindindissamir, heišviršir, hóglįtir, heilbrigšir ķ trśnni, kęrleikanum og žolgęšinu.
3
Svo eiga og aldrašar konur aš vera ķ hįttalagi sķnu eins og heilögum sęmir. Žęr skulu ekki vera rógberar og ekki heldur ķ įnauš ofdrykkjunnar, heldur kenni žęr gott frį sér,
4
til žess aš žęr laši hinar ungu til aš elska menn sķna og börn,
5
vera hóglįtar, skķrlķfar, heimilisręknar, góšlįtar og eiginmönnum sķnum undirgefnar, til žess aš orši Gušs verši ekki lastmęlt.
6
Svo skalt žś og įminna hina yngri menn aš vera hóglįtir.
7
Sżn žig sjįlfan ķ öllum greinum sem fyrirmynd ķ góšum verkum. Vertu grandvar ķ fręšslu žinni og heilhuga, svo hśn verši
8
heilnęm og óašfinnanleg og andstęšingurinn fyrirverši sig, žegar hann hefur ekkert illt um oss aš segja.
9
Įminn žręla, aš žeir séu undirgefnir hśsbęndum sķnum og ķ öllu gešžekkir, ekki svörulir,
10
ekki hnuplsamir, heldur skulu žeir aušsżna hvers konar góša trśmennsku, til žess aš žeir prżši kenningu Gušs frelsara vors ķ öllum greinum.
11
Žvķ aš nįš Gušs hefur opinberast til sįluhjįlpar öllum mönnum.
12
Hśn kennir oss aš afneita ógušleik og veraldlegum girndum og lifa hóglįtlega, réttvķslega og gušrękilega ķ heimi žessum,
13
ķ eftirvęntingu vorrar sęlu vonar, aš hinn mikli Guš og frelsari vor Jesśs Kristur opinberist ķ dżrš sinni.
14
Hann gaf sjįlfan sig fyrir oss, til žess aš hann leysti oss frį öllu ranglęti og hreinsaši sjįlfum sér til handa eignarlżš, kostgęfinn til góšra verka.
15
Tala žś žetta og įminn og vanda um meš allri röggsemi. Lįt engan lķtilsvirša žig.
-
Skip These Ads
