Pétur postuli Jesś Krists heilsar hinum śtvöldu, sem eru dreifšir sem śtlendingar ķ Pontus, Galatķu, Kappadókķu, Asķu og Bižżnķu,
2
en śtvaldir samkvęmt fyrirvitund Gušs föšur og helgašir af anda hans til aš hlżšnast Jesś Kristi og verša hreinsašir meš blóši hans. Nįš og frišur margfaldist meš yšur.
3
Lofašur sé Guš og fašir Drottins vors Jesś Krists, sem eftir mikilli miskunn sinni hefur endurfętt oss til lifandi vonar fyrir upprisu Jesś Krists frį daušum,
4
til óforgengilegrar, flekklausrar og ófölnandi arfleifšar, sem yšur er geymd į himnum.
5
Kraftur Gušs varšveitir yšur fyrir trśna til žess aš žér getiš öšlast hjįlpręšiš, sem er žess albśiš aš opinberast į sķšasta tķma.
6
Fagniš žvķ, žótt žér nś um skamma stund hafiš oršiš aš hryggjast ķ margs konar raunum.
7
Žaš er til žess aš trśarstašfesta yšar, langtum dżrmętari en forgengilegt gull, sem žó stenst eldraunina, geti oršiš yšur til lofs og dżršar og heišurs viš opinberun Jesś Krists.
8
Žér hafiš ekki séš hann, en elskiš hann žó. Žér hafiš hann ekki nś fyrir augum yšar, en trśiš samt į hann og fagniš meš óumręšilegri og dżrlegri gleši,
Žessa frelsun könnušu spįmennirnir og rannsökušu vandlega žegar žeir tölušu um žį nįš, sem yšur mundi hlotnast.
11
Žeir rannsökušu, til hvers eša hvķlķks tķma andi Krists, sem ķ žeim bjó, benti, žį er hann vitnaši fyrirfram um pķslir Krists og dżršina žar į eftir.
12
En žeim var opinberaš, aš eigi vęri žaš fyrir sjįlfa žį, heldur fyrir yšur, aš žeir žjónušu aš žessu, sem yšur er nś kunngjört af žeim, sem bošušu yšur fagnašarerindiš ķ heilögum anda, sem er sendur frį himni. Inn ķ žetta fżsir jafnvel englana aš skyggnast.
13
Gjöriš žvķ hugi yšar višbśna og vakiš. Setjiš alla von yšar til žeirrar nįšar, sem yšur mun veitast viš opinberun Jesś Krists.
14
Veriš eins og hlżšin börn og lįtiš eigi framar lifnaš yšar mótast af žeim girndum, er žér įšur létuš stjórnast af ķ vanvisku yšar.
15
Veršiš heldur sjįlfir heilagir ķ allri hegšun, eins og sį er heilagur, sem yšur hefur kallaš.
16
Ritaš er: ,,Veriš heilagir, žvķ ég er heilagur.``
17
Fyrst žér įkalliš žann sem föšur, er dęmir įn manngreinarįlits eftir verkum hvers eins, žį gangiš fram ķ gušsótta śtlegšartķma yšar.
18
Žér vitiš, aš žér voruš eigi leystir meš hverfulum hlutum, silfri eša gulli, frį fįnżtri hegšun yšar, er žér höfšuš aš erfšum tekiš frį fešrum yšar,
19
heldur meš blóši hins lżtalausa og óflekkaša lambs, meš dżrmętu blóši Krists.
20
Hann var śtvalinn, įšur en veröldin var grundvölluš, en var opinberašur ķ lok tķmanna vegna yšar.
21
Fyrir hann trśiš žér į Guš, er vakti hann upp frį daušum og gaf honum dżrš, svo aš trś yšar skyldi jafnframt vera von til Gušs.
22
Žér hafiš hreinsaš yšur meš žvķ aš hlżša sannleikanum og beriš hręsnislausa bróšurelsku ķ brjósti. Elskiš žvķ hver annan af heilu hjarta.
23
Žér eruš endurfęddir, ekki af forgengilegu sęši, heldur óforgengilegu, fyrir orš Gušs, sem lifir og varir.
24
Žvķ aš: Allt hold er sem gras og öll vegsemd žess sem blóm į grasi; grasiš skręlnar og blómiš fellur.
25
En orš Drottins varir aš eilķfu. Og žetta orš er fagnašarerindiš, sem yšur hefur veriš bošaš.
