Chapter 34

Zoti i tha Moisiut: "Preji dy pllaka guri ashtu si tė parat; dhe unė do tė shkruaj mbi pllakat fjalėt qė ishin mbi pllakat e para qė theve.

Kėshtu ji gati nė mėngjes dhe ngjitu nė mėngjes nė malin Sinai, dhe qėndro aty afėr meje nė majė tė malit.

Askush tė mos ngjitet bashkė me ty dhe tė mos duket asnjeri nė tėrė malin; as kope me bagėti tė imėt a tė trashė pėrreth kėtij mali".

Kėshtu Moisiu preu dy pllaka guri, si tė parat; u ngrit herėt nė mėngjes dhe u ngjit nė malin Sinai ashtu siē e kishte urdhėruar Zoti, dhe mori nė dorė tė dyja pllakat prej guri.

Atėherė Zoti zbriti nė renė dhe u ndal aty pranė tij, dhe shpalli emrin e Zotit.

Dhe Zoti kaloi pranė tij dhe thirri: "Zoti, Perėndia i pėrjetshėm, i mėshirshėm dhe i dhembshur, i ngadalshėm nė zemėrim, i pasur nė mirėsi dhe nė besnikėri,

qė pėrdor mėshirėn pėr mijėra njerėz, qė fal padrejtėsinė, shkeljet dhe mėkatin por nuk e lė tė pandėshkuar fajtorin, dhe qė viziton padrejtėsinė e etėrve mbi bijtė dhe mbi bijtė e bijve deri nė brezin e tretė dhe tė katėrt".

Dhe Moisiu nxitoi tė pėrkulet deri nė tokė, dhe adhuroi.

Pastaj tha: "O Perėndi, nė rast se kam gjetur hir nė sytė e tu, eja nė mes nesh, sepse ky ėshtė njė popull me qafė tė fortė; na fal padrejtėsinė tonė dhe mėkatin tonė, dhe na merr si trashėgiminė tėnde".

Zoti u pėrgjigj: "Ja, unė po bėj njė besėlidhje: Do tė bėj para gjithė popullit mrekulli, qė nuk janė bėrė kurrė mbi tė gjithė dheun dhe nė asnjė komb tjetėr; dhe tėrė populli nė mes tė tė cilit

Kqyr atė qė po tė urdhėroj sot: Ja unė do t`i dėboj para teje Amorejtė, Kananejtė, Hitejtė, Perezejtė, Hivejtė dhe Jebusejtė.

Ruhu se bėn ndonjė aleancė me banorėt e vendit nė tė cilin ke pėr tė vajtur, me qėllim qė tė mos jetė njė grackė pėr ty;

por rrėzo altarėt e tyre, copėto shtyllat e tyre tė shenjta dhe rrėzo shėmbėlltyrat e tyre,

(sepse nuk do t`i pėrulesh njė perėndi tjetėr, sepse Zoti, emri i tė cilit ėshtė "Xhelozi", ėshtė njė Perėndi xheloz).

Mos bėj asnjė aleancė me banorėt e vendit sepse, kur ata kurvėrohen te idhujt e tyre dhe ofrojnė fli idhujve tė tyre, ndokush prej tyre tė fton dhe ti ha nga flitė e tyre,

dhe merr nga bijat e tyre pėr bijtė e tu, dhe vajzat e tyre tė kurvėrohen te idhujt e tyre dhe t`i shtyjnė bijtė e tu tė kurvėrohen te idhujt e tyre.

Nuk do tė bėsh idhull me metal tė shkrirė.

Do tė kremtosh festėn e tė ndormeve. Shtatė ditė me radhė do tė hash bukė pa maja, ashtu siē tė kam urdhėruar nė kohėn e caktuar, nė muajin e Abibit, sepse nė muajin e Abibit ti ke dalė nga Egjipti.

Kushdo qė ēel barkun ėshtė imi; ėshtė imja ēdo pjellė e parė mashkull tė tė gjithė bagėtisė sate, qoftė e trashė ose e imėt.

Do tė shpengosh me njė qengj pjellėn e parė mashkull tė gomarit; po tė jetė se nuk do ta shpengosh, do t`i thyesh qafėn. Do tė shpengosh edhe ēdo tė parėlindur tė bijve tė tu. Asnjeri nuk do tė paraqitet para meje duarbosh.

Do tė punosh gjashtė ditė; por ditėn e shtatė do tė pushosh: do tė pushosh edhe nė kohėn e lėrimit dhe tė korrjes.

Do tė kremtosh festėn e javėve, domethėnė, tė prodhimit tė parė tė korrjes sė grurit dhe festėn e tė vjelave nė fund tė vitit.

Tri herė nė vit do tė paraqitet ēdo mashkull i juaj para Perėndisė, Zotit, Perėndisė tė Izraelit.

Sepse unė do tė dėboj kombe para teje dhe do tė zgjeroj kufijtė e tu, dhe askush nuk do tė dėshirojė vendin tėnd, kur do tė ngjitesh tri herė nė vit, pėr tė dalė pėrpara Zotit, Perėndisė tėnd.

Nuk do tė ofrosh me bukė tė mbrujtur gjakun e viktimės sė flijuar pėr mua; flia e festės sė Pashkės nuk do tė lihet deri nė mėngjes.

Do tė ēosh nė shtėpinė e Zotit, Perėndisė tėnd, prodhimet e para tė fryteve tė tokės sate. Nuk do ta gatuash kecin nė qumėshtin e nėnės sė tij".

Pastaj Zoti i tha Moisiut: "Shkruaji kėto fjalė, sepse mbi bazėn e kėtyre fjalėve kam pėrfunduar njė aleancė me ty dhe me Izraelin".

Kėshtu Moisiu mbeti aty me Zotin dyzet ditė dhe dyzet net; nuk hėngri bukė as piu ujė. Dhe Zoti shkroi mbi pllakat fjalėt e besėlidhjes, dhjetė urdhėrimet.

Por Moisiu, kur zbriti nga mali i Sinait (duke zbritur nga mali Moisiu kishte nė dorė dy pllakat e dėshmisė), nuk e dinte qė lėkura e fytyrės sė tij qe bėrė rrėzėllyese, sepse kishte qenė tė fliste me Zotin.

Kėshtu, kur Aaroni dhe tėrė bijtė e Izraelit panė Moisiun, ja, qė lėkura e fytyrės sė tij ishte rrėzėllyese dhe ata kishin frikė t`i afroheshin atij.

Por Moisiu i thirri dhe Aaroni dhe tėrė krerėt e asamblesė u rikthyen tek ai, dhe Moisiu u foli atyre.

Pastaj, tėrė bijtė e Izraelit u afruan, dhe ai i urdhėroi tė bėnin tė gjitha ato qė Zoti i kishte thėnė nė malin Sinai.

Mbasi Moisiu mbaroi sė foluri me ta, vuri njė vel mbi fytyrėn e tij.

Por kur Moisiu hynte pėrpara Zotit pėr tė biseduar me atė, hiqte velin deri sa tė dilte jashtė; duke dalė jashtė, u tregonte bijve tė Izraelit ato qė e kishin urdhėruar tė bėnte.

Bijtė e Izraelit, duke parė fytyrėn e Moisiut, shihnin se lėkura e tij rrėzėllente; pastaj Moisiu vinte pėrsėri velin mbi fytyrėn e tij, deri sa hynte tė fliste me Zotin.