Chapter 7

Zoti i tha Moisiut: "Shiko, unė po tė bėj si perėndi pėr Faraonin, dhe vėllai yt Aaroni do tė jetė profeti yt.

Ti do tė thuash tėrė ato qė do tė tė urdhėroj unė dhe vėllai yt Aaroni do t`i flasė Faraonit, qė t`i lėrė tė shkojnė bijtė e Izraelit nga vendi i tij.

Por unė do ta ngurtėsoj edhe mė tepėr zemrėn e Faraonit dhe do t`i shumėzoj shenjat dhe mrekullitė e mia nė vendin e Egjiptit.

Prandaj Faraoni nuk do t`jua vėrė veshin, dhe kėshtu unė do ta zgjas dorėn mbi Egjipt dhe do tė nxjerr nga vendi i Egjiptit radhėt e mia, popullin tim, bijtė e Izraelit, duke dhėnė ndėshkime tė mėdha.

Egjiptasit do tė marrin vesh atėherė qė unė jam Zoti, kur do tė shtrij dorėn time mbi Egjipt dhe do tė nxjerr nga mesi i tyre bijtė e Izraelit".

Dhe Moisiu dhe Aaroni vepruan kėshtu; ata bėnė pikėrisht ashtusiē i kishte urdhėruar Zoti.

Kur i folėn Faraonit, Moisiu ishte tetėdhjetė vjeē dhe Aaroni tetėdhjetė e tre.

Zoti i foli Moisiut dhe Aaronit, duke u thėnė:

"Kur Faraoni t`ju flasė dhe t`ju thotė: "Bėni njė mrekulli", ti do t`i thuash Aaronit: "Merr bastunin tėnd dhe hidhe para Faraonit, qė tė bėhet gjarpėr"".

Moisiu dhe Aaroni vajtėn pra te Faraoni dhe vepruan ashtu, pikėrisht siē i kishte urdhėruar Zoti. Aaroni e hodhi bastunin e tij pėrpara Faraonit dhe shėrbėtorėve tė tij, dhe ai u bė gjarpėr.

Atėherė edhe Faraoni thirri tė diturit dhe yshtėsit; dhe magjistarėt e Egjiptit me artin e tyre tė fshehtė bėnė edhe ata tė njėjtėn gjė.

Secili prej tyre hodhi bastunin e tij, dhe bastunėt u bėnė gjarpėrinj; por bastuni i Aaronit i pėrpiu bastunėt e tyre.

Por zemra e Faraonit u ngurtėsua dhe ai nuk i dėgjoi ata, ashtu siē kishte thėnė Zoti.

Zoti i tha Moisiut: "Zemra e Faraonit ėshtė ngulmuese;

ai nuk pranon ta lėrė popullin tė shkojė. Shko te Faraoni nesėr nė mėngjes, kur ai ka pėr tė dalė pėr tė vajtur drejt ujit. Ti do tė qėndrosh ta presėsh nė breg tė lumit dhe do tė marrėsh nė dorė bastunin qė ėshtė shndėrruar nė gjarpėr.

Dhe do t`i thuash: "Zoti, Perėndia i Hebrenjve, mė ka dėrguar te ti qė tė tė them: Lėre popullin tim tė shkojė qė tė mė shėrbejė nė shkretėtirė; por ja, deri tani nuk ke dėgjuar".

Kėshtu thotė Zoti: "Nga kjo do tė kuptosh qė unė jam Zoti; ja, me bastunin qė kam nė dorė unė do tė rrah ujėrat qė janė nė lumė, dhe ato do tė shndėrrohen nė gjak.

Dhe peshqit qė janė nė lumė do tė ngordhin, lumi do tė mbajė erė tė keqe, dhe Egjiptasve do t`u vijė ndot tė pinė ujin e lumit"".

Dhe Zoti i tha Moisiut: "Thuaji Aaronit: "Merr bastunin tėnd dhe shtrije dorėn mbi ujėrat e Egjiptit, mbi lumenjtė e tij, mbi kanalet e tij, mbi pellgjet e tij dhe mbi tė gjitha depot e ujit; kėshtu ato do tė bėhen gjak. Dhe do tė ketė gjak nė tė gjithė vendin e Egjiptit, si nė enėt prej druri ashtu dhe nė enėt prej guri"".

Moisiu dhe Aaroni vepruan ashtu, pikėrisht siē i kishte urdhėruar Zoti. Kėshtu ai ngriti bastunin dhe rrahu ujėrat qė ndodheshin nė lumė, para syve tė Faraonit dhe para syve tė shėrbėtorėve tė tij; dhe tė gjitha ujėrat qė ishin nė lumė u shndėrruan nė gjak.

Dhe peshqit qė ishin nė lumė ngordhėn; dhe lumi u qelb, kėshtu qė Egjiptasit nuk mund tė pinin mė ujėt e lumit. Kėshtu pati gjak nė tėrė vendin e Egjiptit.

Por magjistarėt e Egjiptit bėnė tė njėjtėn gjė me artet e tyre tė fshehta; dhe zemra e Faraonit u ngurtėsua dhe ai nuk i dėgjoi ata, ashtu siē kishte thėnė Zoti.

Pas kėsaj Faraoni ktheu krahėt dhe u drejtua nga shtėpia e tij; dhe nuk i dha rėndėsi as kėsaj gjėje.

Dhe tėrė Egjiptasit gėrmuan nė afėrsi tė lumit pėr tė kėrkuar ujė tė pijshėm, sepse nuk mund tė pinin ujin e lumit.

Kaluan kėshtu shtatė ditė, qė kur Zoti kishte rrahur lumin.