Chapter 5

Pas kėsaj, Moisiu dhe Aaroni shkuan te Faraoni dhe i thanė: "Kėshtu thotė Zoti, Perėndia i Izraelit: "Lėre popullin tim tė shkojė, me qėllim qė tė kremtojė pėr mua njė festė nė shkretėtirė"".

Por Faraoni u pėrgjigj: "Kush ėshtė Zoti qė unė duhet t`i bindem zėrit tė tij dhe ta lė Izraelin tė shkojė? Unė nuk e njoh Zotin dhe nuk kam pėr ta lėnė Izraelin tė shkojė".

Atėherė ata i thanė: "Perėndia i Hebrenjve na doli pėrballė; tani na lėr tė ecim tri ditė me radhė nė shkretėtirė qė tė bėjmė njė flijim pėr Zotin, qė ėshtė Perėndia ynė, qė ai tė mos na godasė me murtajė ose me shpatė".

Mbreti i Egjiptit u tha atyre: "Pse vallė Moisiu dhe Aaroni e largojnė popullin nga puna e tij? Kthehuni nė mundimet tuaja!".

Faraoni tha pėrsėri: "Ja, tani populli i vendit ėshtė i shumtė, dhe ju doni qė ai tė ndėrpresė mundimet e tij".

Kėshtu po atė ditė Faraoni i urdhėroi shtypėsit e popullit dhe kryeintendentėt e tij, duke thėnė:

"Mos i jepni mė kashtė popullit pėr tė bėrė tulla, si mė parė; le tė shkojnė ata vetė tė mbledhin kashtėn!

Por i detyroni tė prodhojnė tė njėjtėn sasi tullash qė bėnin mė parė, pa asnjė pakėsim; sepse ata janė pėrtacė, dhe pėr kėtė arsye ata bėrtasin, duke thėnė: "Tė shkojmė tė bėjmė fli pėr Perėndinė tonė!".

I mbingarkoni me punė tė rėndė kėta njerėz, dhe ata ta kryejnė pa u vėnė veshin fjalėve mashtruese".

Atėherė shtypėsit e popullit dhe kryeintendentėt e tij dolėn dhe i thanė popullit: "Kėshtu thotė Faraoni: "Unė nuk do t`ju jap mė kashtė.

Shkoni vetė ta gjeni kashtėn ku mund tė jetė, sepse puna juaj nuk do tė pakėsohet aspak"".

Kėshtu populli u shpėrnda nė tė gjithė vendin e Egjiptit, pėr tė mbledhur kallamishte nė vend tė kashtės.

Dhe kontrollorėt i nxisnin duke thėnė: "Pėrfundoni punėn tuaj ēdo ditė si nė kohėn kur kishte kashtė!".

Dhe kryepunėtorėt e skuadrave tė bijve tė Izraelit, tė caktuar mbi ta nga kontrollorėt e Faraonit, i rrahėn dhe i pyetėn: "Pse nuk e keni pėrfunduar, dje dhe sot si mė parė, sasinė e caktuar tė tullave?".

Atėherė kryepunėtorėt e skuadrave tė bijve tė Izraelit erdhėn pėr tė protestuar te Faraoni, duke thėnė: "Pse sillesh kėshtu me shėrbėtorėt e tu?

Nuk u jepet mė kashtė shėrbėtorėve tė tu, dhe na thuhet: "Bėni tulla!". Dhe ja, shėrbėtorėt e tu i rrahin, por faji ėshtė i popullit tėnd".

Atėherė ai u pėrgjigj: "Jeni pėrtacė, shumė pėrtacė! Pėr kėtė arsye thoni: "Tė bėjmė fli pėr Zotin".

Shkoni, pra, tė punoni! Nuk do t`ju jepet kashtė, por do tė dorėzoni po atė sasi tullash".

Kryepunėtorėt e skuadrave tė bijve tė Izraelit u bindėn se i gjeti halli, sepse u thuhej: "Mos e pakėsoni nė asnjė mėnyrė numrin e caktuar tė tullave pėr ēdo ditė".

Pastaj, si dolėn nga Faraoni, takuan Moisiun dhe Aaronin, qė po i prisnin,

dhe u thanė atyre: "Le t`i hedhė sytė Zoti mbi ju dhe le tė gjykojė, sepse na keni bėrė tė urryer nė sytė e Faraonit dhe nė sytė e shėrbėtorėve tė tij duke vėnė nė duart e tyre shpatėn pėr tė na vrarė".

Atėherė Moisiu u kthye te Zoti dhe i tha: "O Perėndi, pse e fute nė halle kėtė popull? Pse pra mė dėrgove?

Sepse, qysh prej ditės qė vajta te Faraoni, pėr t`i folur nė emrin tėnd, ai i ka bėrė tė keqe kėtij populli dhe ti nuk e ēlirove aspak popullin tėnd".