Chapter 48

Mbas kėtyre gjėrave, ndodhi qė i thanė Jozefit: "Ja, ati yt ėshtė i sėmurė". Kėshtu ai mori me vete dy bijtė e tij, Manasin dhe Efraimin.

Kur i thanė Jakobit: "Ja, biri yt Jozefi po vjen te ti", Izraeli mblodhi tėrė forcat dhe u ul mbi shtratin e tij.

Atėherė Jakobi i tha Jozefit: "Perėndia i plotfuqishėm m`u shfaq nė Luc, nė vendin e Kanaanit, mė bekoi

dhe mė tha: "Ja, unė do tė tė bėj frytdhėnės, do tė tė shumoj, do tė bėj prej teje njė shumicė popujsh dhe do t`u jap kėtė vend pasardhėsve tė tu pas teje, si pronė pėrjetė".

Tani dy bijtė e tu, qė tė kanė lindur nė vendin e Egjiptit para se unė tė vija tek ti nė Egjipt, janė tė mitė. Efraimi dhe Manasi janė tė mitė, ashtu si Rubeni dhe Simeoni.

Por bijtė qė ke lindur mbas tyre do tė jenė tė tutė; nė territorin e trashėgimisė sė tyre do tė thirren me emrin e vėllezėrve tė tyre.

Sa pėr mua, ndėrsa po kthehesha nga Padani, Rakela vdiq pranė meje gjatė udhėtimit, nė vendin e Kanaanit, aty afėr Efratės; dhe e varrosa atje, nė rrugėn e Efratės, qė ėshtė Betlemi".

Kur Izraeli pa bijtė e Jozefit, tha: "Kush janė kėta?".

Jozefi iu pėrgjegj tė atit: "Janė fėmijėt e mi qė Perėndia mė ka dhėnė kėtu". Atėherė ai tha: "M`i afro dhe unė do t`i bekoj".

Tani sytė e Izraelit ishin venitur pėr shkak tė moshės dhe nuk shihte fare. Jozefi i afroi ata dhe ai i puthi dhe i pėrqafoi.

Pastaj Izraeli i tha Jozefit: "Unė nuk mendoja tė shikoja pėrsėri fytyrėn tėnde, por tani Perėndia mė dha mundėsinė tė shikoj edhe pasardhėsit e tu".

Jozefi i tėrhoqi nga gjunjėt e tė atit dhe u pėrul me fytyrėn nė tokė.

Pastaj Jozefi i mori qė tė dy: Efraimin nė tė djathtė tė tij dhe nė tė majtė tė Izraelit, Manasin nė tė majtė tė tij dhe nė tė djathtė tė Izraelit, dhe i afroi pranė atij.

Atėherė Izraeli zgjati dorėn e tij tė djathtė dhe e vuri mbi kryet e Efraimit qė ishte mė i riu, dhe vuri dorėn e tij tė majtė mbi kryet e Manasit duke kryqėzuar duart, ndonėse Manasi ishte i parėlinduri.

Kėshtu bekoi Jozefi dhe tha: "Perėndia, para tė cilit ecėn etėrit e mi Abrahami dhe Isaku, Perėndia qė mė ka ushqyer qysh prej lindjes sime deri mė sot,

Engjėlli qė mė ka ēliruar nga ēdo e keqe, le t`i bekojė kėta fėmijė! Le tė quhen me emrin tim dhe me emrin e etėrve tė mi Abraham dhe Isak, dhe tė shumohen fort mbi tokė!".

Kur Jozefi pa qė i ati kishte vėnė dorėn e djathtė mbi kokėn e Efraimit, kjo nuk i pėlqeu; prandaj ai kapi dorėn e atit tė tij pėr ta hequr nga kryet e Efraimit dhe pėr ta vėnė mbi kryet e Manasit.

Pastaj Jozefi i tha atit tė tij: "Jo kėshtu, ati im, sepse i parėlinduri ėshtė ky kėtu; vėre dorėn tėnde tė djathtė mbi kryet e tij".

Por i ati refuzoi dhe tha: "E di, biri im, e di; edhe ai do tė bėhet njė popull, edhe ai do tė jetė i madh; megjithatė, vėllai yt mė i vogėl do tė bėhet mė i madh se ai, dhe pasardhėsit e tij do tė bėhen njė mori kombesh".

Dhe atė ditė i bekoi duke thėnė: "Pėr ty Izraeli ka pėr tė bekuar, duke thėnė: "Perėndia tė tė bėj si Efraimi dhe si Manasi!"". Kėshtu ai e vuri Efraimin para Manasit.

Pastaj Izraeli i tha Jozefit: "Ja, unė kam pėr tė vdekur pas pak, por Perėndia do tė jetė me ju dhe do t`ju ēojė pėrsėri nė vendin e etėrve tuaj.

Veē kėsaj, ty po tė jap njė pjesė mė tė madhe nė krahasim me vėllezėrit e tu, atė qė fitova nga Amorejtė me shpatėn dhe harkun tim".