Chapter 47

Jozefi shkoi, pra, tė njoftojė Faraonin dhe i tha: "Ati im dhe vėllezėrit e mi, me gjithė kopetė e tyre, tė bagėtive tė imta dhe tė trasha dhe me gjithēka kanė, kanė ardhur nga vendi i Kanaanit; dhe ja, tani ndodhen nė vendin e Goshenit".

Pastaj mori pesė nga vėllezėrit e tij dhe ia paraqiti Faraonit.

Atėherė Faraoni u tha vėllezėrve tė Jozefit: "Me ē`punė merreni?". Ata iu pėrgjigjėn Faraonit: "Shėrbėtorėt e tu janė barinj, si ne ashtu dhe etėrit tanė".

Pastaj i thanė Faraonit: "Kemi ardhur pėr tė banuar nė kėtė vend, sepse nuk kishte mė kullota pėr kopetė e shėrbėtorėve tė tu, sepse ka zi tė madhe nė vendin e Kanaanit. Lejona tani qė shėrbėtorėt e tu tė banojnė nė vendin e Goshenit".

Atėherė Faraoni ia drejtoi fjalėn Jozefit, duke i thėnė: "Ati yt dhe vėllezėrit e tu erdhėn te ti;

vendi i Egjiptit ėshtė nė dispozicionin tėnd; bėj qė ati yt dhe vėllezėrit e tu tė banojnė nė pjesėn mė tė mirė tė vendit; le tė banojnė edhe nė vendin e Goshenit. Dhe nė qoftė se ti di qė midis tyre ka njerėz tė zotė, caktoji kryeintendentė tė bagėtisė sime".

Pastaj Jozefi e ēoi Jakobin, atin e tij, te Faraoni dhe ia paraqiti. Dhe Jakobi bekoi Faraonin.

Atėherė Faraoni i tha Jakobit: "Sa vjet ke qė jeton?".

Jakobi iu pėrgjegj Faraonit: "Vitet e shtegtimit tim janė njėqind e tridhjetė; vitet e jetės sime kanė qenė tė pakta dhe tė kėqija, dhe nuk e kanė arritur numrin e viteve tė jetės sė etėrve tė mi, nė ditėt e shtegtimit tė tyre".

Jakobi e bekoi pėrsėri Faraonin dhe u largua nga prania e Faraonit.

Kėshtu Jozefi vendosi atin e tij dhe vėllezėrit e tij dhe u dha atyre njė pronė nė vendin e Egjiptit, nė pjesėn mė tė mirė tė vendit, nė krahinėn e Ramsesit, ashtu siē kishte urdhėruar Faraoni.

Dhe Jozefi e mbajti me bukė tė atin, tė vėllezėrit dhe tėrė familjen e tė atit duke i furnizuar sipas numrit tė bijve.

Ndėrkaq nė tė gjithė vendin nuk kishte bukė, sepse zija e bukės ishte shumė e madhe; vendi i Egjiptit dhe vendi i Kanaanit vuanin nga uria.

Jozefi mblodhi tėrė paratė qė gjendeshin nė vendin e Egjiptit dhe nė vendin e Kanaanit nė kėmbim tė grurit qė ata blinin; dhe kėto para Jozefi i ēoi nė shtėpinė e Faraonit.

Por kur nė vendin e Egjiptit dhe nė vendin e Kanaanit nuk pati mė para, tėrė Egjiptasit erdhėn te Jozefi dhe thanė: "Na jep bukė! Pse duhet tė vdesim para syve tė tu? Sepse paratė tona kanė mbaruar".

Jozefi tha: "Jepni bagėtinė tuaj; dhe unė do t`ju jap bukė nė kėmbim tė bagėtisė suaj, nė qoftė se i keni mbaruar paratė".

Atėherė ata i ēuan Jozefit bagėtinė e tyre; dhe Jozefi u dha atyre bukė nė kėmbim tė kuajve tė tyre, tė kopeve tė tyre me dele, tė qeve dhe tė gomarėve. Kėshtu i furnizoi me bukė pėr atė vit nė kėmbim tė gjithė bagėtisė sė tyre.

Mbasi kaloi ai vit, u kthyen tek ai vitin pasues dhe i thanė: "Nuk mund t`ja fshehim zotėrisė tonė qė, me qenė se paratė mbaruan dhe kopetė e bagėtisė sonė janė bėrė pronė e zotėrisė tonė, nuk mbetet asgjė tjetėr qė zotėria ime mund tė na marrė veē trupave tonė dhe tokave tona.

Pse duhet tė mbarojmė para syve tė tu, ne dhe tokat tona? Blina ne dhe tokat tona nė kėmbim tė bukės, dhe ne me tokat tona do tė jemi skllevėr tė Faraonit; na jep tė mbjellim qė tė mund tė jetojmė dhe jo tė vdesim, dhe toka tė mos shndėrrohet nė njė shkretėtirė".

Kėshtu Jozefi bleu pėr Faraonin tėrė tokat e Egjiptit, sepse Egjiptasit shitėn secili arėn e vet, me qė ishin goditur rėndė nga zija e bukės. Kėshtu vėndi u bė pronė e Faraonit.

Sa pėr popullin, e zhvendosi nėpėr qytete, nė tė katėr anėt e Egjiptit;

vetėm tokat e priftėrinjve nuk i bleu, sepse priftėrinjtė merrnin furnizime nga Faraoni dhe rronin nga furnizimet qė u jepte Faraoni; pėr kėtė arsye ata nuk i shitėn tokat e tyre.

Por Jozefi i tha popullit: "Ja, sot ju bleva ju dhe tokat tuaja pėr Faraonin; ja ku e keni farėn; mbillni tokėn;

nė kohėn e korrjes, tė pestėn pjesė do t`ia jepni Faraonit dhe katėr pjesė do tė jenė tuajat pėr tė siguruar farėn e arave, ushqimin tuaj dhe tė personave tė shtėpisė suaj dhe pėr ushqimin e fėmijėve tuaj".

Dhe ata thanė: "Ti na shpėtove jetėn! Paēim hir nė sytė e zotėrisė tonė, dhe ne do tė jemi skllevėrit e Faraonit".

Jozefi e bėri ligj kėtė nė vendin e Egjiptit, i cili vazhdon edhe sot e kėsaj dite dhe sipas tė cilit e pesta pjesė e korrjes duhet t`i jepet Faraonit. Vetėm tokat e priftėrinjve nuk u bėnė pronė e Faraonit.

Kėshtu Izraeli banoi nė vendin e Egjiptit, nė vendin e Goshenit; aty ata patėn prona, qenė frytdhėnės dhe u shumuan fort.

Jakobi jetoi nė vendin e Egjiptit shtatėmbėdhjetė vjet dhe kohėzgjatja e jetės sė Jakobit qe njėqind e dyzet e shtatė vjet.

Kur koha e vdekjes po i afrohej Izraelit, ai thirri tė birin Jozef dhe i tha: "Nė paēa gjetur hir nė sytė e tu, vėre dorėn tėnde poshtė kofshės sime dhe sillu me mua me mirėdashje dhe besnikėri; tė lutem, mos mė varros nė Egjipt!

Por kur do tė pushoj me etėrit e mi, mė nxirr jashtė Egjiptit dhe mė varros nė varrin e tyre!". Ai u pėrgjigj: "Do tė bėj si thua ti".

Atėherė Jakobi tha: "Betomu". Dhe Jozefi iu betua. Pastaj Izraeli, duke u mbėshtetur te koka e shtratit, ra nė adhurim.