Chapter 45

Atėherė Jozefi nuk e pėrmbajti dot mė veten para tėrė tė pranishmėve dhe briti: "Nxirrini jashtė tė gjithė nga prania ime!". Kėshtu nuk mbeti asnjėri me Jozefin kur ai u tregoi vėllezėrve tė tij se kush ishte.

Dhe qau aq fort sa qė e dėgjuan edhe vet Egjiptasit, dhe ky lajm arriti edhe nė shtėpinė e Faraonit.

Pastaj Jozefi u tha vėllezėrve tė tij: "Unė jam Jozefi, a ėshtė ende gjallė ati im?". Por vėllezėrit e tij nuk mund t`i pėrgjigjeshin, sepse ishin tė tronditur thellė nė praninė e tij.

Atėherė Jozefi u tha vėllezėrve tė tij: "Afrohuni, pra, tek unė!". Ata iu afruan dhe ai u tha: "Unė jam Jozefi, vėllai juaj, qė ju e shitėt qė ta ēonin nė Egjipt.

Por tani mos u trishtoni dhe mos t`ju vijė keq qė mė shitėt me qėllim qė tė ēohesha kėtu poshtė, sepse Perėndia mė ka dėrguar para jush pėr tė ruajtur jetėn tuaj.

Nė fakt u bėnė dy vjet qė ra zija e bukės nė vend; dhe do tė ketė pesė vjet tė tjera gjatė tė cilave as do tė lėrohet, as do tė korret.

Por Perėndia mė ka dėrguar para jush, me qėllim qė tė ruhet diēka mbi tokė dhe pėr t`ju shpėtuar jetėn me njė ēlirim tė madh.

Nuk jeni ju, pra, qė mė dėrguat kėtu, por ėshtė Perėndia; ai mė caktoi si atė i Faraonit, si zot i krejt shtėpisė sė tij dhe si qeveritar i tėrė vendit tė Egjiptit.

Nxitoni tė riktheheni tek ati im dhe i thoni: "Kėshtu thotė biri yt Jozefi: Perėndia mė ka caktuar si zot i gjithė Egjiptit; zbrit tek unė, mos u vono;

ti do tė banosh nė vendin e Goshenit dhe do jesh afėr meje; ti dhe bijtė e tu, bijtė e bijve tė tu, kopetė e bagėtive tė imta e tė trasha dhe gjithēka ti zotėron.

Dhe atje unė do tė tė ushqej, sepse do tė ketė edhe pesė vjet tė tjera zije, me qėllim qė ti tė mos katandisesh nė mjerim: ti, familja jote dhe gjithēka zotėron".

Dhe ja, sytė tuaja dhe sytė e vėllait tim Beniaminit shohin qė ėshtė goja ime qė ju flet.

Tregojani, pra, atit tim tėrė lavdinė time kėtu nė Egjipt dhe gjithēka patė, shpejtoni ta sillni atin tim kėtu".

Pastaj iu hodh nė qafė vėllait tė tij Beniamin dhe qau, dhe Beniamini qau i shtrėnguar nė qafėn e tij.

Ai puthi gjithashtu tėrė vėllezėrit e tij dhe qau i shtrėnguar me ta. Pastaj vėllezėrit e tij filluan tė flasin me tė.

Jehona e kėsaj ngjarjeje u pėrhap nė shtėpinė e Faraonit dhe njerėzit thanė: "Kanė ardhur vėllezėrit e Jozefit". Kjo i pėlqeu Faraonit dhe shėrbėtorėve tė tij.

Atėherė Faraoni i tha Jozefit: "Thuaju vėllezėrve tė tu: "Bėni kėtė: Ngarkoni kafshėt tuaja dhe shkoni; kthehuni nė vendin e Kanaanit.

Pastaj merrni atin tuaj dhe familjet tuaja, dhe ejani tek unė; unė do t`ju jap mė tė mirat e vendit tė Egjiptit dhe do tė hani prodhimet mė tė zgjedhura tė vendit".

Ti ke urdhėrin t`u thuash atyre: "Bėni kėtė: Merrni me vete nga vendi i Egjiptit qerre pėr tė vegjėlit tuaj dhe pėr gratė tuaja; merrni atin tuaj dha ejani.

Dhe mos u shqetėsoni pėr orenditė shtėpiake, sepse sendet mė tė mira qė ka Egjipti do tė jenė tuajat"".

Bijtė e Izraelit vepruan kėshtu, dhe Jozefi u dha atyre qerre, simbas urdhėrit tė Faraonit, si edhe ushqime pėr udhėtimin.

Tė gjithėve u dha njė palė rroba pėr ndėrresė pėr secilin, por Beniaminit i dha treqind sikla argjendi dhe pesė ndėrresa veshmbathje;

atit tė tij i dėrgoi: dhjetė gomarė tė ngarkuar me gjėrat mė tė mira tė Egjiptit, dhjetė gomarica tė ngarkuara me grurė, bukė dhe ushqime pėr atin e tij gjatė udhėtimit.

Kėshtu i nisi vėllezėrit e tij dhe, ndėrsa ata po iknin, u tha: "Mos u grindni rrugės".

Atėherė ata u ngjitėn pėrsėri nga Egjipti dhe arritėn nė vendin e Kanaanit te Jakobi, ati i tyre.

Dhe i kallėzuan gjithēka, duke thėnė: "Jozefi ėshtė ende gjallė dhe ėshtė qeveritari i gjithė shtetit tė Egjiptit". Por zemra e atij nuk iu ngroh, sepse nuk u besonte atyre.

Po kur ata i treguan tėrė fjalėt qė u kishte thėnė Jozefi dhe kur pa qerret qė Jozefi kishte dėrguar pėr ta marrė atė, atėherė shpirti i Jakobit atit tė tyre, u ringjall

dhe Izraeli tha: "Mjaft; djali im Jozefi ėshtė ende gjallė; unė do tė shkoj ta shoh para se tė vdes".