Chapter 43

Por zija ishte e madhe nė vend;

dhe kur mbaruan sė ngrėni grurin qė kishin sjellė nga Egjipti, i ati u tha atyre: "Kthehuni pėr tė na blerė pak ushqime".

Por Juda iu pėrgjegj duke thėnė: "Ai njeri na ka paralajmėruar haptas duke thėnė: "Nuk keni pėr ta parė fytyrėn time, nė qoftė se vėllai juaj nuk do tė jetė me ju".

Nė qoftė se ti e nis vėllanė tonė me ne, ne do tė zbresim dhe do tė tė blejmė ushqime;

por nė rast se nuk e nis, ne nuk kemi pėr tė zbritur, sepse ai njeri na tha: "Nuk keni pėr ta parė fytyrėn time, nė rast se vėllai juaj nuk do tė jetė me ju"".

Atėherė Izraeli tha: "Pse mė dhatė kėtė dhembje duke i thėnė atij njeriu qė kishit edhe njė vėlla?".

Ata iu pėrgjigjėn: "Ai njeri na pyeti me shumė kujdes pėr ne dhe farefisin tonė, duke thėnė: "Gjallė ėshtė ende ati juaj? Keni ndonjė vėlla tjetėr?". Dhe ne u pėrgjigjėm nė bazė tė kėtyre pyetjeve tė tij. Ku tė na shkonte nga mendja qė ai do tė na thoshte: "Silleni kėtu vėllanė tuaj"?".

Pastaj Juda i tha Izraelit, atit tė tij: "Lėre fėmijėn tė vijė me mua, dhe do tė ēohemi dhe do tė shkojmė nė mėnyrė qė tė rrojmė dhe jo tė vdesim, si ne ashtu dhe ti e tė vegjėlit tanė.

Unė bėhem garant pėr tė; do t`i kėrkosh llogari dorės sime pėr atė. Nė rast se nuk e rikthej dhe nuk e vė para teje, do tė jem fajtor para teje pėr gjithnjė.

Po tė mos ishim vonuar, nė kėtė orė do tė ishim kthyer pėr tė dytėn herė".

Atėherė Izraeli, ati i tyre, u tha atyre: "Po tė jetė ashtu, veproni nė kėtė mėnyrė: merrni nė trastat tuaja disa nga prodhimet mė tė mira tė vendit dhe i ēoni atij njeriu njė dhuratė: pak balsam,

Merrni me vete dyfishin e parave dhe kthejani paratė qė ju vunė nė grykėn e trastave tuaja, ndofta ka qenė njė gabim.

Merrni edhe vėllanė tuaj, dhe ēohuni dhe kthehuni tek ai njeri;

dhe Perėndia i plotfuqishėm t`ju bėjė tė gjeni hir para atij njeriu, kėshtu qė ai tė lirojė vėllanė tjetėr tuajin dhe Beniaminin. Sa pėr mua, po tė jetė se duhet tė mbetem pa bijtė e mi, ashtu qoftė!".

Ata, pra, morėn me vete dhuratėn si dhe dyfishin e parave dhe Beniaminin; u ngritėn dhe zbritėn nė Egjipt dhe u paraqitėn para Jozefit.

Kur Jozefi pa Beniaminin bashkė me ta, i tha kryeshėrbėtorit tė shtėpisė sė tij: "Ēoji kėta njerėz nė shtėpi, ther njė kafshė dhe pėrgatit njė banket, sepse ata do tė hanė drekė bashkė me mua".

Dhe ai bėri ashtu siē e urdhėroi Jozefi dhe i ēoi nė shtėpinė e Jozefit.

Por ata u trembėn, pėr shkak se i kishin ēuar nė shtėpi tė Jozefit dhe thanė: "Na sollėn kėtu pėr shkak tė atyre parave qė na u vunė nė trastat tė parėn herė, pėr tė gjetur njė shkas kundėr nesh, pėr t`u sulur mbi ne dhe pėr tė na zėnė skllevėr bashkė me gomarėt tonė".

Pasi iu afruan kryeshėrbėtorit tė shtėpisė sė Jozefit, folėn me tė te dera e shtėpisė dhe thanė:

"Zotėria im, ne zbritėm nė tė vėrtetė herėn e parė kėtu pėr tė blerė ushqime;

dhe ndodhi qė, kur arritėm nė vendin ku kaluam natėn, hapėm trastat dhe, ja, paratė e secilit prej nesh ndodheshin nė grykė tė trastės sė vet; paratė tona me peshėn e tyre tė saktė; tani i kemi risjellė me vete.

Dhe kemi sjellė me vete para tė tjera pėr tė blerė ushqime; ne nuk e dimė kush mund t`i ketė vėnė paratė tona nė trastat tona".

Por ai tha: "Qetėsohuni, mos u trembni: Perėndia juaj dhe Perėndia e atit tuaj ka vėnė njė thesar nė trastat tuaja. Unė i pata paratė tuaja". Pastaj u solli Simeonin.

Ai njeri i futi nė shtėpinė e Jozefit, u dha ujė qė tė lanin kėmbėt dhe ushqim pėr gomarėt e tyre.

Atėherė ata pėrgatitėn dhuratėn, duke pritur qė Jozefi tė vinte nė mesditė, sepse kishin dėgjuar qė do tė rrinin pėr tė ngrėnė nė atė vend.

Kur Jozefi arriti nė shtėpi, ata i paraqitėn dhuratėn qė kishin sjellė me vete nė shtėpi, dhe u pėrkulėn para tij deri nė tokė.

Ai i pyeti si ishin dhe tha: "Ati juaj, pėr tė cilin mė keni folur, a ėshtė mirė? Éshtė ende gjallė?".

Ata u pėrgjegjėn: "Shėrbėtori yt, ati ynė, ėshtė mirė; jeton ende". Dhe e nderuan duke u pėrkulur.

Pastaj Jozefi ngriti sytė, pa vėllanė e tij Beniaminin, bir i nėnės sė tij, dhe tha: "Ky ėshtė vėllai juaj mė i vogėl pėr tė cilin mė folėt?". Dhe shtoi: "Perėndia tė ndihmoftė, biri im!".

Atėherė Jozefi nxitoi tė dalė jashtė, sepse ishte mallėngjyer thellė pėr shkak tė vėllait tė tij, dhe kėrkonte vend ku tė qante. Hyri kėshtu nė dhomėn e tij dhe aty qau.

Pastaj lau fytyrėn dhe doli; dhe duke i dhėnė zemėr vetes, tha: "Shtrojeni drekėn".

Dreka u shtrua veēmas pėr tė, veēmas pėr ata dhe pėr Egjiptasit qė hanin veēmas nga ai, sepse Egjiptasit nuk mund tė hanin bashkė me Hebrejtė; kjo do tė ishte njė gjė e neveritshme pėr Egjiptasit.

Kėshtu ata u ulėn pėrpara tij: i parėlinduri simbas sė drejtės sė tij tė parėbirnisė dhe mė i riu simbas moshės sė tij; dhe e shikonin njėri-tjetrin me habi.

Dhe Jozefi urdhėroi qė t`u sillnin racione nga tryeza e vet; por racioni i Beniaminit ishte pesė herė mė i madh nga ai i secilit prej tyre. Dhe pinė dhe u gėzuan me tė.