Chapter 27

Kur Isaku u plak dhe sytė e tij u dobėsuan aq shumė sa nuk shikonte mė, ai thirri tė birin Esau dhe i tha: "Biri im!".

Esau i tha: "Ja ku jam!". Atėherė Isaku i tha: "Ja, unė jam plak dhe nuk e di nė ē`ditė kam pėr tė vdekur.

Prandaj merr tani armėt e tua, kukurėn dhe harkun tėnd, dil nėpėr fushat dhe kap pėr mua kafshė gjahu;

pastaj mė pėrgatit njė gjellė tė shijshme nga ato qė mė pėlqejnė dhe sillma, qė unė ta ha dhe shpirti im tė tė bekojė para se tė vdes".

Tani Rebeka rrinte duke dėgjuar, ndėrsa Isaku i fliste birit tė tij Esau. Kėshtu Esau shkoi nėpėr fusha pėr tė gjuajtur kafshė tė egra pėr t`ia shpėnė tė atit.

Atėherė Rebeka i foli Jakobit, birit tė saj, dhe i tha: "Ja, unė dėgjova babanė tėnd qė i fliste Esaut, vėllait tėnd duke i thėnė:

"Mė sill gjah dhe mė pėrgatit njė gjellė tė shijshme, qė unė ta ha dhe tė tė bekoj nė prani tė Zotit, para se tė vdes".

Prandaj, biri im, bindju zėrit tim dhe bėj atė qė tė urdhėroj.

Shko tani nė kope dhe mė sill dy keca tė mirė; unė do tė pėrgatis njė gjellė tė shijshme pėr babanė tėnd, nga ato qė i pėlqejnė atij.

Pastaj ti do t`ia ēosh babait tėnd qė ta hajė, dhe kėshtu ai do tė bekojė para se tė vdesė".

Jakobi i tha Rebekės, nėnės sė tij: "Ja, vėllai im Esau ėshtė leshtor, ndėrsa unė e kam lėkurėn tė lėmuar.

Ndofta babai im mė prek me dorė; do t`i dukem atij mashtrues dhe do tė tėrheq mbi vete njė mallkim nė vend tė njė bekimi".

Por nėna e tij iu pėrgjegj: "Ky mallkim le tė bjerė mbi mua, biri im! Bindju vetėm asaj qė tė thashė dhe shko tė marrėsh kecat".

Ai vajti pra t`i marrė dhe ia ēoi nėnės sė tij; dhe e ėma pėrgatiti me to njė gjellė tė shijshme, nga ato qė i pėlqenin babait tė tij.

Pastaj Rebeka mori rrobat mė tė bukura tė Esaut, birit tė saj mė tė madh, qė i mbante nė shtėpi pranė vetes, dhe ia veshi Jakobit, birit tė saj mė tė vogėl;

dhe me lėkurėt e kecave veshi duart e tij dhe pjesėn e lėmuar tė qafės sė tij.

Pastaj vuri nė dorė tė Jakobit, birit tė saj, gjellėn e shijshme dhe bukėn qė kishte pėrgatitur.

Atėherė ai shkoi tek i ati dhe i tha: "Ati im!". Isaku u pėrgjegj: "Ja ku jam; kush je ti, biri im?".

Atėherė Jakobi i tha babait tė tij: "Jam Esau, i parėlinduri yt. Bėra siē mė ke thėnė. Tani ēohu, ulu dhe fillo tė hash nga gjahu im, me qėllim qė shpirti yt tė mė bekojė".

Por Isaku i tha tė birit: "Por si bėre qė e gjete kaq shpejt, biri im?". Ai u pėrgjegj: "Sepse Zoti, Perėndia yt, bėri qė tė vijė tek unė".

Atėherė Isaku i tha Jakobit: "Afrohu dhe lėrmė tė tė prek, biri im, pėr tė ditur nėse je pikėrisht biri im Esau ose jo".

Dhe kėshtu Jakobi iu afrua Isakut, babait tė tij; dhe mbasi ky e preku me dorė, tha: "Zėri ėshtė i Jakobit, por duart janė duart e Esaut".

Kėshtu ai nuk e njohu, sepse duart e tij ishin leshtore ashtu si duart e vėllait tė tij Esau; dhe e bekoi.

Dhe tha: "A je ti me tė vėrtetė biri im Esau?". Ai u pėrgjigj: "Po".

Atėherė Isaku i tha: "Mė shėrbe qė tė ha nga gjahu i birit tim dhe shpirti im tė tė bekojė". Kėshtu Jakobi i shėrbeu dhe Isaku hėngri. Jakobi i solli edhe verė dhe ai e piu.

Pastaj babai i tij Isaku i tha: "Tani afrohu dhe mė puth, biri im".

Dhe ai u afrua dhe e puthi. Dhe Isaku ndjeu erėn e rrobave tė tij dhe e bekoi duke thėnė: "Ja, era e tim biri ėshtė si era e njė fushe, qė Zoti e ka bekuar.

Perėndia tė dhėntė vesėn e qiellit dhe pjellorinė e tokės, si edhe bollėkun e grurit dhe tė verės.

Tė shėrbefshin popujt dhe kombet u pėrkulshin para teje. Qofsh pronar i vėllezėrve tė tu dhe bijtė e nėnės sate u pėrkulshin para teje. I mallkuar qoftė cilido tė mallkon, i bekuar qoftė cilido tė bekon!".

Dhe ndodhi qė, pikėrisht kur Isaku kishte mbaruar sė bekuari Jakobin dhe ky sapo ishte larguar nga prania e tė atit Isak, vėllai i tij Esau u kthye nga gjahu.

Edhe ai pėrgatiti njė gjellė tė shijshme dhe ia shpuri babait tė tij dhe i tha: "Ēohu ati im dhe ha nga gjahu i birit tėnd, me qėllim qė shpirti yt tė mė bekojė".

Isaku, babai i tij, i tha: "Kush je ti?". Ai u pėrgjegj: "Jam Esau, biri yt i parėlindur".

Atėherė Isakun e zunė ca tė dridhura shumė tė forta dhe i tha: "Kush ėshtė ai, pra, qė gjuajti gjahun dhe ma solli? Unė i hėngra tė gjitha para se tė vije ti dhe e bekova; dhe i bekuar ka pėr tė mbetur ai".

Me tė dėgjuar fjalėt e tė atit, Esau dha njė ulurimė tė fortė dhe shumė tė hidhur. Pastaj i tha tė atit: "Bekomė edhe mua, ati im!".

Por Isaku iu pėrgjigj: "Yt vėlla erdhi me mashtrim dhe mori bekimin tėnd".

Esau i tha: "Jo mė kot ėshtė quajtur Jakob? Ai ma zuri vendin deri tani dy herė: mė hoqi parėbirninė dhe ja tani po merr bekimin tim". Pastaj shtoi: "A nuk ke ruajtur njė bekim pėr mua?".

Atėherė Isaku u pėrgjegj dhe i tha Esaut: "Ja, unė e bėra zotrinė tėnd dhe i dhashė tėrė vėllezėrit e tij si shėrbėtorė, dhe e pajisa me grurė dhe me verė; ē`mund tė bėj pėr ty, biri im?".

Esau i tha babait tė tij: "A ke vetėm kėtė bekim, ati im? Bekomė edhe mua, o ati im!". Dhe Esau ngriti zėrin dhe qau.

Isaku, babai i tij, u pėrgjigj duke i thėnė: "Ja, banesa jote do tė privohet nga pjelloria e tokės dhe nga vesa qė zbret nga lartėsia e qiellit.

Ti do tė jetosh me shpatėn tėnde dhe do tė jesh shėrbėtori i vėllait tėnd; por do tė ndodhė qė, kur do tė luftosh, do ta thyesh zgjedhėn e tij nga qafa jote".

Kėshtu Esau filloi ta urrejė Jakobin pėr shkak tė bekimit qė i kishte dhėnė i ati, dhe tha nė zemėr tė vet: "Ditėt e zisė pėr babanė po afrohen; atėherė do tė vras vėllanė tim Jakobin".

Kur i treguan Rebekės fjalėt e Esaut, birit tė saj mė tė madh, ajo dėrgoi ta thėrrasin birin e saj mė tė vogėl, Jakobin, dhe i tha: "Ja, Esau, yt vėlla, ngushėllohet ndaj teje, duke menduar tė tė vrasė.

Prandaj, biri im, bindju fjalėve qė tė them: Ēohu dhe ik shpejt nė Haran te Labano, vėllai im;

dhe qėndro ca kohė me tė, deri sa t`i kalojė zemėrimi vėllait tėnd,

deri sa mėria e vėllait tėnd tė largohet prej teje dhe ai tė harrojė atė qė i ke bėrė; atėherė do tė dėrgojė njerėz qė tė tė marrin prej andej. Pse duhet t`ju humbas qė tė dyve brėnda njė dite tė vetme?".

Pastaj Rebeka i tha Isakut: "Jam neveritur nga jeta pėr shkak tė bijave tė Hethit. Nė rast se Jakobi merr pėr grua njė nga bijat e Hethit, njė grua si ato tė vendit, ē`mė duhet jeta?".