Chapter 25

Pastaj Abrahami mori njė grua tjetėr, qė quhej Keturah.

Dhe kjo i lindi Zimranin, Jokshanin, Medanin, Madianin, Ishbakun dhe Shuahin.

Jokshanit i lindi Sheba dhe Dedani. Bijtė e Dedanit ishin Asshurimi, Letushimi dhe Leumimi.

Bijtė e Madianit ishin Efahu, Eferi, Hanoku, Abidahu dhe Eldaahu. Tėrė kėta ishin bijtė e Keturahut.

Dhe Abrahami i dha Isakut gjithēka zotėronte;

por bijve qė Abrahami kishte pasur nga konkubinat u dha disa dhurata dhe, sa ishte ende gjallė, i dėrgoi larg birit tė tij Isakut, drejt lindjes, nė njė vend tė lindjes.

Kėto janė vitet e jetės sė Abrahamit: ai jetoi gjithsej njėqind e shtatėdhjetė e pesė vjet.

Pastaj Abrahami dha frymėn e fundit dhe vdiq nė pleqėri tė mbarė, i shtyrė nė moshė dhe i ngopur me ditė, dhe u bashkua me popullin e tij.

Dhe bijtė e tij Isaku dhe Ismaeli e varrosėn nė shpellėn e Makpelahut nė arėn e Efronit, biri i Zoarit, Hiteut, qė ndodhet pėrballė Mamres,

arė qė Abrahami u kishte blerė bijve tė Hethit. Aty u varrosėn Abrahami dhe e shoqja Sara.

Mbas vdekjes sė Abrahamit, Perėndia bekoi birin e tij Isakun; dhe Isaku qėndroi pranė pusit tė Lahai-Roit.

Tani kėta janė pasardhėsit e Ismaelit, bir i Abrahamit, qė egjiptasja Agar, shėrbėtorja e Sarės, i kishte lindur Abrahamit.

Kėta janė emrat e bijve tė Ismaelit, simbas emrit tė brezave tė tyre: Nebajothi, i parėlinduri i Ismaelit; pastaj Kedari, Abdeeli, Mibsami,

Mishma, Dumahu, Masa,

Hadari, Tema, Jeturi, Nafishi dhe Kedemahu.

Kėta janė bijtė e Ismaelit dhe emrat e tyre, simbas fshatrave dhe fushimeve tė tyre. Ata qenė dymbėdhjetė princėrit e kombeve tė tyre pėrkatės.

Por kėto janė vitet e jetės sė Ismaelit, gjithsej njėqind e tridhjetė e shtatė vjet; pastaj ai dha frymė dhe vdiq, dhe u bashkua me popullin e tij.

(Dhe bijtė e tij banuan nga Havilahu deri nė Shur, qė ėshtė nė lindje tė Egjiptit, nė drejtim tė Asirisė). Ai u vendos nė prani tė tė gjithė vėllezėrve tė tij.

Kėta janė pasardhėsit e Isakut, birit tė Abrahamit.

Abrahamit i lindi Isaku; dhe Isaku ishte dyzet vjeē kur mori pėr grua Rebekėn, e bija e Bethuelit, Arameu i Paddan-Aranit dhe motra e Labanos, Arameut.

Isaku e luti Zotin pėr gruan e tij sepse ajo ishte shterpė. Zoti ia plotėsoi dėshirėn dhe Rebeka, gruaja e tij, u ngjiz.

Por fėmijėt shtynin njeri-tjetrin nė barkun e saj dhe ajo tha: "Nė qoftė se ėshtė kėshtu (qė iu pėrgjigj Zoti), pse gjendem unė nė kėto kushte?". Dhe kėshtu vajti tė konsultohet me Zotin.

Dhe Zoti i tha: "Dy kombe ndodhen nė barkun tėnd dhe dy popuj kanė pėr tė dalė nga pėrbrendėshmet e barkut tėnd. Njeri nga kėta dy popuj do tė jetė mė i fortė se tjetri, dhe mė i madhi do t`i shėrbejė mė tė voglit".

Kur erdhi koha pėr tė qė tė lindte, ajo kishte nė bark dy binjakė.

Dhe i pari qė doli jashtė ishte i kuq; ai ishte krejt si njė mantel leshtor, prandaj i vunė emrin Esau.

Pastaj doli vėllai i tij, i cili me dorė mbante thembrėn e kėmbės tė Esaut; prandaj e quajtėn Jakob. Por Isaku ishte shtatėdhjetė vjeē kur Rebeka i lindi.

Dy fėmijėt u rritėn dhe Esau u bė njė gjahtar i sprovuar, njė njeri fshatarak, ndėrsa Jakobi ishte njė njeri i qetė, qė jetonte nė ēadra.

Por Isaku e donte Esaun, sepse mishin e gjahut e pėlqente; Rebeka nga ana e saj donte Jakobin.

Njė herė qė Jakobi gatoi pėr vete njė supė, Esau erdhi nga fusha krejt i lodhur.

Dhe Esau i tha Jakobit: "Tė lutem, mė lėrė tė ha pak nga kjo supė e kuqe, sepse jam i lodhur". Pėr kėtė arėsye e quajtėn Edom.

Por Jakobi iu pėrgjegj: "Mė shit mė parė parėbirninė tėnde".

Esau tha: "Ja unė jam duke vdekur, ē`dobi kam nga parėbirnia?".

Atėherė Jakobi tha: "Mė parė betomu". Dhe Esau iu betua dhe i shiti Jakobit parėbirninė e tij.

Pastaj Jakobi i dha Esaut bukė dhe supė me thjerrėza. Dhe ai hėngri dhe piu, pastaj u ngrit dhe iku. Kėshtu Esau shpėrfilli parėbirninė e tij.