Chapter 9

Pastaj Perėndia bekoi Noeun dhe bijtė e tij dhe u tha atyre: "Qofshi frytdhėnės, shumėzoheni dhe mbusheni tokėn.

Dhe frika dhe tmerri juaj do tė ushtrohet mbi tė gjitha kafshėt e tokės, mbi tė gjithė zogjtė e qiellit, mbi gjithēka qė lėviz mbi tokė, si edhe mbi tė gjithė peshqit e detit. Ata janė lėnė nė pushtetin tuaj.

Ēdo gjė qė lėviz dhe ka jetė do t`ju shėrbejė si ushqim; unė ju jap tėrė kėto gjėra; ju jap edhe barin e gjelbėr;

por nuk do ta hani mishin me gjallėrinė e tij, domethėnė me gjakun e tij.

Unė do tė kėrkoj sigurisht llogari pėr gjakun e jetėve tuaja dhe kėtė do t`ia kėrkoj ēdo kafshe dhe njeriu. Do t`i kėrkoj llogari pėr jetėn e njeriut dorės sė ēdo vėllai tė njeriut.

Cilido qė derdh gjakun e njė njeriu, gjaku i tij do tė derdhet nga njė njeri, sepse Perėndia e ka krijuar njeriun simbas shėmbėlltyrės sė tij.

Ju, pra, jini frytdhėnės dhe shumėzohuni; rrituni me tė madhe nė tokė dhe shumohuni nė tė".

Pastaj Perėndia u foli Noeut dhe bijve tė tij qė ishin bashkė me tė, duke thėnė:

"Sa pėr mua, unė caktoj besėlidhjen time me ju dhe me brezin qė vjen pas jush,

dhe me gjithė gjallesat qė janė me ju: zogj, bagėti dhe tėrė kafshėt e tokės qė janė me ju, duke filluar nga tėrė ata qė kanė dalė nga arka dhe deri te tėrė kafshėt e tokės.

Unė e caktoj besėlidhjen time me ju: asnjė lloj mishi nuk do tė shfaroset mė nga ujėrat e pėrmbytjes, dhe nuk do tė ketė mė pėrmbytje pėr tė shkatėrruar tokėn".

Pastaj Perėndia tha: "Kjo ėshtė shenja e besėlidhjes qė unė pėrfundoj midis meje dhe jush, me tė gjitha qeniet e gjalla qė janė me ju, me tė gjithė brezat e ardhshėm.

Unė e vendos ylberin tim nė njė re, dhe do tė shėrbejė si shenjė pėr besėlidhjen e pėrfunduar midis meje dhe tokės.

Dhe kur tė sjell re mbi tokėn, do tė ndodhė qė harku tė shfaqet nė retė;

dhe unė do tė kujtohem pėr besėlidhjen time midis meje dhe jush si dhe me ēdo gjallesė tė ēfarėdo lloji mishi, dhe ujėrat nuk do tė shndėrrohen mė nė njė pėrmbytje pėr tė shkatėrruar ēfarėdo lloj mishi.

Harku, pra, do tė ndodhet nė retė dhe unė do ta shikoj pėr tė kujtuar besėlidhjen e pėrjetshme midis Perėndisė dhe ēdo gjallese tė ēfarėdo mishi qė ndodhet mbi tokė".

Dhe Perėndia i tha Noeut: "Kjo ėshtė shenja e besėlidhjes qė unė kam caktuar midis meje dhe ēfarėdo mishi qė ėshtė mbi tokė".

Dhe bijtė e Noeut qė dolėn nga arka qenė Semi, Kami dhe Jafeti; Kami ėshtė babai i Kanaanit.

Kėta janė tre bijtė e Noeut, dhe ata populluan tėrė tokėn.

Mė vonė Noeu, qė ishte bujk, filloi tė mbjellė njė vresht;

dhe piu verė e u deh, dhe u zhvesh nė mes tė ēadrės sė tij.

Dhe Kami, i ati i Kanaanit, pa babanė e tij lakuriq dhe vajti t`ua thotė vėllezėrve tė tij qė ndodheshin jashtė.

Por Semi dhe Jafeti muarrėn njė mantel, e hodhėn mbi shpatullat e tyre dhe, duke ecur sė prapthi, mbuluan lakuriqėsinė e babait tė tyre; dhe, me qėnė se fytyrat e tyre ishin kthyer nga ana tjetėr, ata nuk e panė lakuriqėsinė e babait tė tyre.

Kur Noeu u zgjua nga dehja e tij, mėsoi atė qė i kishte bėrė i biri mė i vogėl, dhe tha:

"I mallkuar qoftė Kanaani! Ai qoftė shėrbyesi i shėrbėtorėve tė vėllezėrve tė tij!".

Pastaj tha: "I bekuar qoftė Zoti, Perėndia i Semit, dhe Kanaani tė jetė shėrbėtori i tij.

Perėndia ta rritė Jafetin dhe ky tė banojė nė ēadrat e Semit; Kanaani qoftė shėrbyesi i tij!".

Mbas pėrmbytjes, Noeu jetoi treqind e pesėdhjetė vjet.

Kėshtu Noeu jetoi gjithsejt nėntėqind e pesėdhjetė vjet; pastaj vdiq.